home,  Whatever life throws at you

Friendship goals

Vriendschap is cruciaal in het leven. Tenminste dat zegt men. In Women’s Health hebben ze een artikel gepubliceerd, met onderzoeken vanuit North Carolina, dat het hebben vriendschappen essentieel is voor jouw eigen gezondheid. Dat is op zich een redelijke argument. Want mensen hechten nu eenmaal veel waarde aan gelukkige maar ook ongelukkige gebeurtenissen binnen een relatie. Er worden herinneringen gemaakt van de geluksmomenten met elkaar. De ongelukkige momenten zorgen voor meer diepgang, meer kennis, een goed gesprek en wederzijds respect.

Om vriendschappen te onderhouden is het essentieel om je kwetsbaar op te kunnen stellen. Houdt geen masker op, durf je mening en zorgen te delen. Voor mij is dat het moeilijkste wat er is, zeker in een vriendengroep. Kwetsbaar zijn betekent namelijk ook dat je gekwetst kan worden, het kan bijvoorbeeld zijn dat er mensen zijn die over je gaan praten maar niet met je gaan praten. Als je vriendschappen aan gaat, zou je er van uit moeten kunnen gaan dat je een vertrouwensband hebt. Dat de persoonlijke dingen die je met elkaar deelt, ook daadwerkelijk persoonlijk blijft en niet een eigen leven gaan leiden. Helaas ben ik vaak genoeg op mijn bek gegaan. (Ja, ik mag hier even een scheldwoord gebruiken) Ik had altijd een hele leuke vriendengroep, totdat zij besloten dat het niet meer leuk was en ik nergens meer aan mee mocht doen. (Nog steeds niet wetend waarom) Door deze ervaring, midden in mijn fijne tienerjaren, ben ik heel gereserveerd in het maken en onderhouden van vriendschappen en vind ik het dus moeilijk om mij open te stellen.

Naast het tonen van mijn kwetsbaarheid vind ik het ook moeilijk om mijn stem te laten horen. Een menig hebben, ergens ‘nee’ opzeggen. De angst dat mensen boos worden of dat ze je laten vallen. Hier heb ik ook iets over geschreven in mijn laatste Blog.

Nu ik weer wat meer zelfvertrouwen begin te krijgen over mijn eigen mening en mijn eigen geluk, maak ik mijn eigen beslissingen. Ik geef mijn grenzen aan en ga het gesprek met ze aan. Er zijn veel mensen in mijn omgeving die daar nog aan moeten wennen, zij kennen mij zo niet. Zij kennen alleen maar die ‘toekomende Anna’ die alles wel prima vindt, met de ja of de nee antwoorden zonder enig zelfrespect. Voor hen is dit dan ook een hele verandering, zij zijn het niet gewend en de reacties zijn dan soms ook waar ik bang voor ben; een conflict. Dit worden dus ook wel de ongelukkige gebeurtenissen genoemd, maar zoals bewezen maakt dit een band juist sterker. Nu ik dit zelf ook ervaar kan ik dit wel beamen. Het is een teleurstelling als een vriend of vriendin negatief reageert maar uiteindelijk wordt het gewaardeerd, door mijzelf open te stellen leren zij mij beter kennen en meer waarderen. En het meest belangrijke is; zelfrespect.

Wel ben ik er achter dat ik minder goed in groepen ben, ik vind het al moeilijk om tot een datum te komen om af te spreken, ik ben altijd de laatste die dan reageert. De mensen zijn tegenwoordig allemaal ZO DRUK, zes weken voorruit plannen is niet gek.. in mijn geval dus wel. Ik ben wel van de afspraken, bij mij moet je echt niet last minute afzeggen tenzij er een grondige reden is. maar gewoon lekker “meeten” ergens volgende week voor een wijntje is voor mij een prima afspraak. Its’s a matter of give and take, soms moet je dus wel die afspraak maken om elkaar te zien. INVESTEREN. Jep, om een fijne vriend te hebben moet je er ook een zijn.

Geef een reactie